"Sem praat niet, ik wel." René zet zich met hart en ziel in voor medezeggenschap

Voor René Smulders is medezeggenschap heel persoonlijk. Zijn zoon Sem heeft een verstandelijke beperking en krijgt al vanaf jonge leeftijd ondersteuning van Lunet. René wilde graag weten wat er allemaal mogelijk was voor zijn zoon. Daarom sloot hij zich ruim twaalf jaar geleden aan bij de ouderraad. Inmiddels is hij al 12,5 jaar lid van de clusterraad Kind, Jeugd en Gezin en sinds 2024 ook van de Centrale Cliëntvertegenwoordigersraad.

"Sem staat bij ons op nummer één. We willen hem alle kansen geven om zich te ontwikkelen. Mijn vrouw regelt alles rondom het persoonsgebonden budget (PGB), ik zet mij in voor de medezeggenschap. Zo dragen we allebei op onze eigen manier bij." Sem begon op het Kinderdienstencentrum van Lunet en kreeg later ambulante ondersteuning. Nu zit hij op De Groote Aard en logeert hij bij samenwerkingspartner De Kameraet. René en zijn gezin vinden het belangrijk dat Sem steeds meer van de wereld kan ontdekken. "We willen dat zijn wereld groter wordt. Eigenlijk wens ik dat iedereen toe."

Samen kom je verder
René vindt dat goede zorg ontstaat door samen te werken. Ouders kennen hun kind als geen ander. Professionals brengen weer andere kennis en ervaring mee. Juist die combinatie maakt volgens hem het verschil. "Als ouder ben je ervaringsdeskundige. Professionals hebben hun eigen deskundigheid. Als je die twee samenbrengt, leer je van elkaar. Zo ontstaan de beste ideeën. En hopelijk hoeven ouders dan niet steeds opnieuw zelf het wiel uit te vinden."

Dat samenwerken ziet René ook terug binnen de medezeggenschap. Zo dacht hij tijdens de Verbindingsdag van Lunet mee over de toekomst van de zorg, samen met de raad van bestuur, de directie en andere medezeggenschapsorganen. "We weten dat de zorg de komende jaren anders georganiseerd moet worden. Hoe precies, weten we nog niet. Juist daarom is het waardevol om nu al samen na te denken over de toekomst."

Volgens René is het belangrijk om niet te blijven hangen in wat niet kan. "Kijk vooral naar wat wél mogelijk is. Geef elkaar de ruimte om te beginnen en verbeter onderweg waar dat nodig is. Als je te lang blijft stilstaan bij alles wat moeilijk is, kom je niet vooruit."

Al help je maar één persoon
René weet dat veranderingen binnen een grote organisatie soms tijd kosten. Toch blijft hij zich met veel plezier inzetten. "Natuurlijk zou ik soms sneller resultaat willen zien. Maar als ik met mijn inbreng ook maar één persoon kan helpen, dan is het voor mij al de moeite waard."

Voor René draait medezeggenschap niet om regels of verplichtingen. Natuurlijk is het wettelijk geregeld, maar dat is voor hem niet de belangrijkste reden om mee te doen. "Het gaat uiteindelijk om één ding: een zo goed mogelijk leven voor de cliënten. En als je cliënten en hun naasten daarbij kunt betrekken, wordt de zorg alleen maar beter."

René is voorlopig nog niet van plan om te stoppen. Sem wordt ouder en daarmee veranderen ook zijn wensen en behoeften. Juist daarom wil René blijven meedenken over hoe de zorg zich ontwikkelt.

Hij heeft nog een boodschap voor andere ouders die twijfelen om actief te worden in de medezeggenschap: "Het is ontzettend mooi om iets voor een ander te kunnen betekenen. Ook al help je maar één persoon, dan maak je al verschil. En vergeet niet: je hoeft het niet alleen te doen. Samen kom je verder."

Aan het einde vat René zijn motivatie samen in één krachtige zin: "Sem praat niet. Ik wel. En dat doe ik graag – voor hem én voor anderen."

Lees hier ook het artikel 'Sem is opgebloeid dankzij Zorg in Onderwijstijd'