Ik kan zelf kiezen waar en wanneer ik werk. Dat geeft mij rust.

Job (35) werkt twee jaar in de flexpoule specialistische zorg bij Lunet en hij zou niet anders meer willen. "Ik wil geen vast rooster meer. Ik wil zelf bepalen waar en wanneer ik werk. En ik wil werk waar je scherp moet blijven.”

Werken op mijn manier
Job werkt 32 uur per week in de flexpoule. Hij verdeelt zijn werk op een manier die voor hem goed werkt. “Een deel van mijn week werk ik op dezelfde locaties. Daarnaast pak ik losse diensten op andere groepen.” Juist die combinatie maakt het voor hem fijn. “Zo heb ik een basis, maar ook afwisseling. En ik kan zelf kiezen waar en wanneer ik werk. Dat geeft rust.”

De vraag achter gedrag herkennen
Job was sportinstructeur, liet zich omscholen en startte in 2018 in de zorg. Hij koos al snel voor de specialistische zorg: de zorg voor bewoners van het wie het gedrag moeilijk verstaanbaar is. “Ik wilde juist die uitdaging. Dat maakt het werk voor mij interessant.”

“In mijn tijd als leerling wilde ik met een cliënt naar buiten. Maar een andere cliënt bleef mij blokkeren. Ik mocht niet weg. Ik wist op dat moment niet wat ik moest doen.” Later besprak Job dit met een collega. “Hij vroeg me: ‘Waarom mocht je niet weg? Wat was er echt aan de hand?’ Sindsdien begrijp ik hoe belangrijk het is om de vraag achter gedrag te herkennen. Die kleine signalen leren lezen en begrijpen wat er achter zit, vind ik zo mooi.”

Leren door te doen
Ook al is hij geen sportinstructeur meer, sport speelt nog steeds een belangrijke rol in het leven van Job. “Na een drukke of onrustige dienst zit ik vol prikkels. Dan helpt sporten om dat kwijt te raken en even te ontladen.”

“Want het werk vraagt veel van je. Op de groepen waar ik werk, moet je alert zijn, snel schakelen en rustig blijven, zeker als het spannend wordt. Heel eerlijk, inwendig zit ik soms vol adrenaline. Maar uitwendig blijf ik rustig en kalm. Dat leer je niet uit een boek, dat leer je door te doen en van veel verschillende situaties te leren.”

Meer in het hier en nu
Job ziet ook hoe hij zelf gegroeid is. “Ik ben veel standvastiger geworden, meer in het hier en nu. Ik ben kort en krachtig in wat ik zeg en doe.” Ook in de omgang met cliënten ziet hij verschil. “Ik kan beter lezen wat er gebeurt. De ene cliënt kan veel dreigen, maar daar blijft het bij. De ander lijkt rustig, maar kan juist ineens handelen. Dat verschil leer je herkennen en daar pas je je manier van begeleiden op aan.”

Je staat er niet alleen voor
Ook als flexmedewerker voelt hij zich onderdeel van het team. “Ik kan altijd vertrouwen op mijn collega’s. Daarnaast krijgen we trainingen, zoals elke drie maanden een persoonlijke weerbaarheidstraining. Daar leer je hoe je fysiek moet handelen in spannende situaties. Meestal lukt het gewoon met woorden, met rust, met hoe je erbij staat. Dat is eigenlijk altijd de eerste stap: de-escaleren met je houding, je stem, je gedrag.”

Belangrijk om jezelf te blijven
In dit werk is het belangrijk om jezelf te blijven. “Ga geen toneel spelen, daar prikken cliënten zo doorheen.” Daarnaast vraagt dit werk om geduld en gevoel voor mensen. “Sommige cliënten hebben tijd nodig om prikkels te verwerken. Of blijven aandacht vragen. Dan moet je rustig blijven en geduldig zijn.” En je moet willen kijken. “Niet alleen naar wat iemand doet, maar naar waarom iemand dat doet. Wat zit erachter? Als je dat interessant vindt, dan zit je hier goed.”

Twijfel je nog, dan is zijn advies eenvoudig: “Je moet dit werk ervaren. Loop gerust een keer met me mee. Dan merk je vanzelf of het bij je past en of je er energie van krijgt.”